Het was 2016
En ik zag de koning voorbij lopen - een anekdote
Heb je het meegekregen? We delen allemaal foto’s en verhalen uit 2016. Want 2026 is het nieuwe 2016? ( zegt men? denk ik? Hoop ik niet??). Om toch even mee te liften op deze trend vandaag een anekdote uit het jaar 2016.
In Oktober 2016 ging ik naar de Buchmesse in Frankfurt. Nederland en Vlaanderen waren gastland, ik kende iemand die ‘dingen met tekenaars’ organiseerde, en zo werden Wasco, Jeroen Funke, Charlotte Dumortier en ik (en Ruben Steeman voor alle ontwerp-verantwoordelijkheden) ingeschakeld (voor de oplettende kijker: Ook de vaste tekenaars van stripblad Aline).
We zouden een week op de beurs in het Nederlandse paviljoen een plek (een grote werk-tafel en een risograaf) hebben waar we riso-boekjes gingen printen. Elke dag werd een boekje vol getekend door aanwezige auteurs en tekenaars, die tussen borrels en meetings door even aanschoven om een pagina te vullen. Ik hielp Ted van Lieshout iets in photoshop te doen, Joost Swarte was betrokken bij het project, een rits beroemde Vlaamse tekenaars kwam langs, als ik niet zo overprikkeld was, was ik continu starstruck geweest.
Er was een productielijn opgetuigd met natuurlijk een riso-printer, een vouwmachine, sorteer-toren, niet-kanon. En een aantal mensen (o.a ik) die de machines bedienden en de boekjes opmaakten om überhaupt te kunnen printen, en ook zelf mee-tekenden.
Heel leuk, ook veel prikkels!
Blij als om 5 uur happy hour begon met belgisch kersenbier, en we het boekje van de dag konden lanceren. Er waren 500 exemplaren per dag, gratis te verkrijgen (ter promotie van de Nederlandse makers, uiteraard), 1 per persoon.
Ze stonden in de rij!
Ergens die week kwam een delegatie belangrijke Nederlandse figuren langs, o.a de koning! Hier een foto ter bewijs (ik werd verdrukt tussen de fotografen). We gaven hem een mapje met riso’s.
Dit was de enige keer (tot nu toe!) dat ik op de Frankfurter Buchmesse was, en de hoeveelheid boeken en mensen was overweldigend. De hoeveelheid cosplay’ende mensen ook. Mijn rol was iets tussen een stagiair, een stand-medewerker en tekenaar in. Op één van de dagen maakte ik de cover voor het boekje van de dag:
We gingen elke dag met de groep nederlanders ergens eten, en daarna met bussen en metro’s terug naar een voorstadje waar we in een pension sliepen. We wandelden ‘s avonds over bruggen over autowegen. Al die lichtjes in het donker. Op de laatste avond vierden we een succesvolle week ergens in de binnenstad, en dat kan deze toen-nog-niet-zo-sociale kameleon natuurlijk helemaal niet aan. Ik ontwaakte op de laatste ochtend als een soort schoenzool.
Gelukkig was er op de beurs naast onze hoek een groot plein (met Nederlandse/vlaamse klinkers?) waarop strandstoelen stonden. Er liepen ook fluisterdichters rond. Ik heb mijn brakke lichaam te ruste gelegd in zo’n strandstoel, tot ik er na twee uur uit werd gejaagd door danwel een fluister-dichter danwel een beveiliger (ik weet het niet meer)
“Nu mag iemand anders de strandstoel-ervaring”.
2016, het jaar van de boekenbeurs- en strandstoel-ervaring.
De stripjes die ik destijds over de ervaring maakte:
